Marine Betrancourt

De Europese Unie heeft dringend behoefte aan verandering, de status-quo is geen optie meer. Als jonge Europese vrouw zie ik drie grote uitdagingen die binnen het Europees Parlement moeten worden aangepakt: onderwijs, gendergelijkheid en een groene en duurzame democratie. Sinds ik 17 jaar oud was, ben ik betrokken bij een pan-Europese jongerenorganisatie die streeft naar een [...]

De Europese Unie heeft dringend behoefte aan verandering, de status-quo is geen optie meer. Als jonge Europese vrouw zie ik drie grote uitdagingen die binnen het Europees Parlement moeten worden aangepakt: onderwijs, gendergelijkheid en een groene en duurzame democratie.

Sinds ik 17 jaar oud was, ben ik betrokken bij een pan-Europese jongerenorganisatie die streeft naar een diverser en democratischer Europa. Mijn burgerbetrokkenheid heeft kosten met zich meegebracht, en parallel aan mijn studies publiek recht en internationale betrekkingen moest ik in een onzekere baan werken, zodat ik de eindjes aan elkaar kon knopen. Daarom heb ik een aantal jaren als serveerster en kassière gewerkt. Daar was ik getuige van de onzekere werkomstandigheden en de gevolgen van bezuinigingsmaatregelen voor werknemers met een laag inkomen. Ik werk nu al meer dan twee jaar als communicatiemedewerker van JEF Europe, een pan-Europese jongerenorganisatie die streeft naar een democratischer, rechtvaardiger en geïntegreerd Europa.

Als 25-jarige jonge vrouw ben ik van mening dat het mijn plicht is om mijn generatie te vertegenwoordigen, die het heden en de toekomst van een nieuwe Europese Unie is, en om de lijnen te verleggen naar een meer inclusieve, groene en tolerante Europese samenleving. De Europese lente heeft mij, als jonge Franse vrouw die in België woont, door haar Europees en transnationaal karakter, ertoe aangezet om die stap naar een progressief Europa te zetten.